เฮ่อ เฮอ เฮ้อ

แบ่งคนออกเป็นสี่กลุ่ม

กลุ่มที่หนึ่ง เป็นพวกฉลาดและขยัน เขาจะจัดให้ทำหน้าที่ฝ่ายเสนาธิการ คือ เป็นคนช่วยคิดช่วยอ่านและช่วยวางแผน รวมทั้งร่างยุทธศาสตร์และยุทธวิธีต่างๆ ซึ่งต้องอาศัยคนฉลาดและขยัน

กลุ่มที่สอง เป็นพวกฉลาดแต่ขี้เกียจ พวกนี้เขาจัดวางอยู่ในสายบังคับบัญชาหน่วยที่เรียกว่าฝ่าย "ไลน์" เป็น ผบ.หมวด ผบ.กองร้อย ผบ.กองพัน จนกระทั่งถึงขั้นแม่ทัพ ทั้งนี้เพราะเขาเห็นว่าคนกลุ่มนี้ฉลาดแต่ขี้เกียจธรรมชาติจึงจัดทดแทนกัน โดยสร้างให้คนกลุ่มนี้เก่งในทางบังคับบัญชาสั่งงานและตัดสินใจ คนพวกนี้ขี้เกียจจึงมีความสามารถจากธรรมชาติ ให้เป็นคนที่ไม่ชอบทำอะไรด้วยตัวเอง แต่รู้จักมอบหมายใช้สอยคนอื่นทำ

กลุ่มที่สาม เป็นพวกโง่และขี้เกียจ พวกนี้เขาวางตัวไว้เป็นทหารเร็ว คอยรับคำสั่ง คิดไม่เป็นและขี้เกียจ ต้องให้คนคอยจี้ใช้ให้ทำงานตามสั่ง จึงเหมาะที่จะเป็นลูกแถว โดยเฉพาะคนกลุ่มนี้ธรรมชาติสร้างให้เป็นคนหัวอ่อนตามกฎแห่งการดำรงอยู่ของธรรมชาติ

กลุ่มที่สี่ เป็นพวกโง่แต่ขยัน คนพวกนี้เขาจะคัดออกจากกองทัพ ไม่ให้ทำหน้าที่อะไรทั้งสิ้น เพราะด้วยความโง่แต่ขยัน อาจจะขยันทำผิดให้ผู้อื่นต้องตามแก้ไม่รู้จักหยุดจักหย่อน

จากหลักการแบ่งคนเป็น 4 ประเภทของอดอรฟ์ ฮิตเลอร์
เวอร์ชั่นที่รวบรัดที่สุดเท่าที่หาได้



.........

ที่ว่ามามันอาจจะเป็นการไม่สนับสนุนให้คนขยันรึเปล่านะ
หลายๆคนอาจว่างี้ถ้าเกิดมาโง่ก็ไม่ต้องผุดไม่ต้องเกิดเลยน่ะสิ

มันอาจจะเหมือนเป็นการดูถูกความเพียร

แต่ผมออกจะเห็นด้วยกับหลักพวกนี้อยู่หน่อยๆนะ

ในสังคมปัจจุบันถือเป็นยุคที่ให้โอกาสคนพัฒนา โง่แต่ขยันถือเป็นบุคคลที่มีสิทธิเปล่งประกายได้ในอนาคต จากความขยัน
ฉะนั้นขอเพียงมีความขยันก็กลายเป็นทรัพยากรมีค่า

ก็ถูก

แต่ในยุคสงคราม คงไม่มีเวลามานั่งให้โอกาสใครได้พัฒนาหรือเรียนรู้ เพิ่มพูนความฉลาดหรอกมั้ง
การแบ่งคนไปใช้งานของฮิตเลอร์ก็ไม่ได้เลวร้ายซะทีเดียว

และบางทีในสังคมปัจจุบันถ้ามันเป็นเรื่องด่วน สำคัญมาก การกันคน"ขยันแต่โง่" ออกไป
ก็อาจจะดีกว่าก็ได้

แท้ที่จริงแล้ว เรามีความทุกข์ คนอื่นเขาก็มีความทุกข์
เพียงแต่เขาไม่ได้บอก ว่าเขามีทุกข์

การมีทุกข์จึงเป็นเรื่องธรรมดาของคน

แล้วเรา ก็ไม่จำเป็นต้องป่าวประกาศความทุกข์ของเราให้ใครรู้ สินะ

• เกียรติยศย่อมเกิดจากการกระทำที่สุจริต
• ถ้าคุณหัวเสีย คุณจะเสียหัว
• อย่าไล่สุนัขให้จนตรอก อย่าต้อนคนให้จนมุม
• อำนาจที่ปราศจากเหตุผล คือ อำนาจของคนพาล อำนาจที่ปราศจากความเมตตา คือ อำนาจที่นำมาซึ่งความปราชัย
• ถ้าคุณคิดจะเป็นใหญ่ คุณก็จะได้เป็นใหญ ถ้าคุณคิดอยากเป็นอะไร คุณก็จะได้เป็นสิ่งนั้น
• เพราะแสวงหา มิใช่เพราะรอคอย เพราะเชี่ยวชาญ มิใช่เพราะโอกาส เพราะสามารถ มิใช่เพราะโชคช่วย ดังนี้แล้ว "ลิขิตฟ้าหรือจะสู้มานะตน"
• นกทำรังให้ดูไม้ ข้าเลือกนายให้ดูน้ำใจ
• ผู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คือ ผู้ที่ทำตนให้เล็กที่สุด ผู้ที่เล็กที่สุดก็จะกลายเป็นผู้ที่ใหญ่ที่สุด ผู้ที่มีเกียรติ คือ ผู้ที่ให้เกียรติผู้อื่น
• จริงคือลวง ลวงคือจริง ถ้าคุณคิดว่าข้าศึกมีทางเลือกเพียง 2 ทาง จงแน่ใจได้ว่าเขาจะเลือกทางที่ 3
• ถ้าสติไม่มา ปัญญาก็ไม่มี
• มังกรถ้าไร้หัว หางก็ตีกันเอง ถ้าคานบนเอน คานล่างก็เบี้ยว ถ้าเสาเอกเฉียง เสาโทก็เฉ
• คนมองไม่เห็นการณ์ไกล ภัยก็จะมาถึงตัว คนไม่รู้จักตัดไฟ ภัยก็จะน่ากลัว
• ยามเรืองรุ่งพุ่งเปรี้ยงดุจเสียงฟ้า แม้เทวายังสยบหลบทางให้ จะหยิบดาวเดือนชมก็สมใจ คงร้องให้วันหนึ่งแน่ คราวแพ้มี
• ไม้คดใช้ทำขอเหล็กงอใช้ทำเคียว แต่ คนคดเคี้ยวใช้ทำอะไรไม่ได้เลย
• เล่นหมากรุก อย่าเอาแต่บุกอย่างเดียว เดินหมากรุกยังต้องคิด เดินหมากชีวิต จะไม่คิดได้อย่างไร
• เมื่อเสียหลักก็ต้องหลบอย่างฉลาด เมื่อพลั้งพลาดต้องรู้หลึกใส่ปลีกหาง ค่อย ๆ คิด ค่อย ๆทำ ค่อยคลำทาง จึงจะย่างสู่จุดหมายเมื่อปลายมือ
• ปลาใหญ่มักตายน้ำตื้น
• เกียรติยศย่อมเกิดจากการกระทำที่สุจริต
• เมื่อใครสักคนหนึ่ง ทำผิด ท่านอย่าเพิ่งตำหนิหรือต่อว่าเขา เพราะถ้าท่านเป็นเขาและตกอยู่ในสภาพแวดล้อมเช่นเดียวกับเขา ท่านอาจจะตัดสินใจทำเช่นเดียวกับเขาก็ได้
• การบริหารคือการทำงานให้สำเร็จโดยอาศัยมือผู้อื่น
• ผู้ปกครองระดับธรรมดา ใช้ความสารมารถของตนอย่างเต็มที่ ผู้ปกครองระดับกลาง ใช้กำลังของคนอื่นอย่างเต็มที่ ผู้ปกครองระดับสูง ใช้ปัญญาของคนอื่นอย่างเต็มที่
• อ่านคนออก บอกคนได้ ใช้คนเป็น
• เมื่อนักการฑูตพูดว่า "ใช่ หรือ อาจจะ" เขามีความหมายว่า "อาจจะ" เมื่อนักการฑูตพูดว่า "อาจจะ" เขามีความหมายว่า "ไม่" เมื่อนักการฑูตพูดว่า "ไม่" เขาไม่ใช่นักการฑูต เพราะนักการฑูตที่ดีจะไม่ปฏิเสธใคร
• เมื่อสุภาพสตรีพูดว่า "ไม่" หล่อนมีความหมายว่า "อาจจะ" เมื่อสุภาพสตรีพูดว่า "อาจจะ" หล่อนมีความหมายว่า "ใช่ หรือ ได้" เมื่อสุภาพสตรีพูดว่า "ใช่ หรือ ได้" หล่อนไม่ใช่สุภาพสตรี
• คิดทำการใหญ่ อย่าสนใจเรื่องเล็กน้อย
• ตาสามารถมองเห็นสิ่งที่ไกลได้ แต่ไม่สามารถ มองเห็นคิ้วของตน คนส่วนใหญ่ใส่ใจกับผลได้ระยะสั้นเท่านั้น แต่คนฉลาดอย่างแท้จริงจะมองไปยังอนาคต
• อำนาจที่ปราศจากเหตุผล คือ อำนาจของคนพาล อำนาจที่ปราศจากความเมตตา คือ อำนาจที่นำมาซึ่งความปราชัย
• ยามเรืองรุ่งพุ่งเปรี้ยงดุจเสียงฟ้า แม้เทวายังสยบหลบทางให้ จะหยิบดาวเดือนชมก็สมใจ คงร้องให้วันหนึ่งแน่ คราวแพ้มี
• ตัดไผ่อย่าไว้หน่อ ฆ่าพ่ออย่าเหลือลูก คิดทำการใหญ่ ใจคอต้องเหี้ยมหาญ
• ข้าพเจ้ายอมทรยศต่อคนทั้งโลก ดีกว่าให้คนในโลกทรยศต่อข้าพเจ้า
• เป็นแม่ทัพแล้วไม่กล้าตัดหัวคน เป็นแม่ทัพที่ดีไม่ได้
• คนฉลาดปราดเปรื่อง เขานั่งนิ่งสงวนคม
• ไม่มีใครเลี้ยงอาหารใครเปล่า ๆ โดยไม่หวังผลประโยชน์ตอบแทน
• ศัตรูที่ร้ายเหลือ ไม่เท่าเกลือเป็นหนอน
• ความรู้ คือ อำนาจ
• นั่งภูดูเสือ กัดกัน
• เหนือฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมียอดคน ฉะนั้นจึงอย่าประมาท
• ถ้าเป็นกษัตริย์ แล้ว ไม่โลภ ก็ เป็นกษัตริย์ ที่ดีไม่ได้ ถ้าเป็นนักบวชแล้วโลภ ก็ เป็นนักบวช ที่ดีไม่ได้
• ตาสามารถมองเห็นสิ่งที่ไกลได้ แต่ไม่สามารถ มองเห็นคิ้วของตน
• น้ำไหลลงสู่ที่ต่ำฉันใด เราก็กลายเป็นคนฉลาดในช่วงเวลาลำบากฉันนั้น
• ดวงอาทิตย์ทำให้ทุกสิ่งกระจ่างชัด แต่ เรายังต้องทำความเข้าใจในส่วนที่มืด ซึ่งยังคงดำรงอยู่
  

จาก: http://www.baanjomyut.com/