Book

[Book]No Hero

posted on 27 Aug 2009 17:59 by charot  in Book


No Hero รัตติกาล... อันตราย ตอน Vampire Chamberlain
ชื่อภาษาอังกฤษ : No Hero Volume 1
ชื่อผู้เขียน : อวี้หว่อ (Yu Wo)
ชื่อผู้แปล : scimmietta
ISBN : 978-611-06-0092-7
Barcode : 9-786110-600927
ราคา : 139
จำนวนหน้า : 192
สำนักพิมพ์ : เอ็นเธอร์บุ๊คส์

ข้อความบนปกหน้า :
ไม่ง่าย...กว่าแวมไพร์อย่างเขาจะได้งานพ่อบ้านที่ใฝ่ฝัน

แต่ไม่ง่ายยิ่งกว่าเมื่อต้องคอยรับใช้เจ้านายซึ่ง ‘ไม่ธรรมดา’

ข้อความบนปกหลัง :
ทุกค่ำคืน โจชัว เอนด์เลส จะออกตระเวนหางานไปทั่วเมือง ซึ่งถ้าจะว่าไปแล้ว ด้วยรูปร่างหน้าตาและความสามารถเฉพาะตัวของเขา ไม่ยากเลยที่จะได้งานที่เหมาะกับตัวเอง ถ้าเพียงแต่เขาจะไม่จำเพาะเจาะจงว่าต้องการเพียงงาน ‘พ่อบ้าน’ เท่านั้น

จนเกือบจะถอดใจนั่นล่ะ เขาก็ได้พบกับ อันเซียร์ เด็กหนุ่มปริศนาผู้ซึ่งยอมควักเงินก้อนโตเซ็นสัญญาว่าจ้างเขาเป็นพ่อ บ้านอย่างไม่ลังเล แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าเขาเป็น...แวมไพร์

แล้วโจชัวก็เข้าใจ จากที่คิดมาตลอดว่าเรื่องที่ตัวเองเป็นแวมไพร์คือความลับอันน่าตื่นตะลึงที่ สุด แต่เมื่อเทียบกับอันเซียร์...ความลับแค่เรื่องเดียวของเด็กหนุ่มกลับน่าตื่น ตะลึงยิ่งกว่าเป็นสิบเท่า!


No Hero รัตติกาล... อันตราย ตอน The Hero Coming with Death
ชื่อภาษาอังกฤษ : No Hero Volume 2
ชื่อผู้เขียน : อวี้หว่อ (Yu Wo)
ชื่อผู้แปล : scimmietta
ISBN : 978-611-06-0109-2
Barcode : 9-786110-601092
ราคา : 139
จำนวนหน้า : 184
สำนักพิมพ์ : เอ็นเธอร์บุ๊คส์

ข้อความบนปกหน้า :
ไม่ง่าย...กว่าแวมไพร์อย่างเขาจะได้งานพ่อบ้านที่ใฝ่ฝัน

แต่ไม่ง่ายยิ่งกว่าเมื่อต้องคอยรับใช้เจ้านายซึ่ง ‘ไม่ธรรมดา’

ข้อความบนปกหลัง :
เป็นที่รู้กันในหมู่แวมไพร์ว่า โจชัว เอนด์เลส คือแวมไพร์ที่ผ่าเหล่าผ่ากอ เช่นเดียวกับที่สำหรับมนุษย์แล้ว อันเซียร์ก็ห่างไกลจากคำว่าธรรมดาไปมากโข เพราะฉะนั้นการมาเจอกันของนายจ้างลูกจ้างคู่นี้จึงนับว่าเหมาะสมไม่เลว

วันหนึ่งโจชัวได้ต้อนรับแขกที่ไม่คาดฝัน พร้อมกับคำขอร้องให้เขาช่วยตามหาคน...ไม่ถูกสิ ต้องบอกว่าให้ช่วยตามหา ‘มนุษย์หมาป่า’ ต่างหาก

เวลาเดียวกันนั้น คดีคนร้ายจับตัวประกันเกิดขึ้นติดๆ กัน ซึ่งเรื่องนี้เกี่ยวพันกับ ‘ความลับ’ ของอันเซียร์ โจชัวในฐานะพ่อบ้านย่อมต้องดูแลกิจทุกด้านของเจ้านาย ขณะที่ก็ได้ตกปากรับคำไว้แล้วเช่นกันว่าจะช่วยตามหามนุษย์หมาป่านั่นให้พบ โดยเร็ว นี่สิถึงเรียกว่างานเข้าของจริง แถมยังมาพร้อมกันสองงานเสียด้วย

-------------------------------------------

เพิ่งรู้ว่ามันคือ สนพ.enter book ที่เป็นเครือเดียวกับแจ่มใส(ก็มันเปลี่ยนโลโก้อ้ะ)

เรื่องนี้แค่เห็นปกก็กรี๊ดดดด วาดงามเป็นบ้า เจอพินอัพนี่แทบทำน้ำลายหกใส่

และเนื้อเรื่องข้างในก็ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ แม้จะเปิดเรื่องมาแบบแวมไพร์ แต่ไม่รู้ไหงไปๆมาถึงกลายเป็นฮีโร่ไปซะได้ (ชื่อเรื่องก็บอกอยู่แล้วแท้ๆหนา..)

แรกๆก็ว่าคุณพ่อบ้านเทพแล้ว แต่คุณหนูสิอึ้งกว่า...

 

อ่านเรื่องนี้ได้ยินพ่อบ้านๆยังแอบหลอนจะไปสับสนกับ black butler แต่แล้วก็รู้แน่ว่า....
มันไม่ได้ใกล้เคียงกันเล้ยยยยยอีตาพ่อบ้านสองคนนี้(เอ๊ะ ใช่คนหรือเปล่า)

เซบาสเตียนงี้ เท่ เนี้ยบทุกช็อต

แต่โจชัวเราไหงมันโก๊ะๆล่ะ = =" แถมน่าแกล้งซะสุดๆ

ตกลงคืออ่านไปอ่านมาก็เริ่มลบภาพเซบาสที่มันซ้อนทับกันในตอนแรกออกไปได้เอง..

และสุดท้ายซุปเปอร์ฮีโร่ก็จะออกมาแย่งความเด่นคุณพ่อบ้านไป(...ง่ะ)

 

เรื่องนี้รู้สึกจะเป็นนิยายแปลไต้หวัน นับว่าสำนวนการแปลอยู่ในขั้นดี อ่านแล้วไม่รู้สึกติดขัด

แม้จะไม่สวยหรูนัก  แต่ก็บรรยายเรื่อยๆได้อย่างเป็นธรรมชาติ และตามสไตล์พวกไต้หวัน จีน คือจะบอกออกมาตรงๆ ไม่ค่อยกั๊กวนไปวนมาเล่นคำมากนัก

และอาจจะประกอบกับการบรรยายเรื่องเป็นมุมมองของบุรุษที่หนึ่ง(คือคุณพ่อบ้าน) เลยทำให้ดูเหมือนคิดพูดอะไรออกมาตรงซะจริงๆ

แต่อาจซ้ำซากที่คำเรียกนิดหน่อย เพราะมันไม่ค่อยหลากสรรพนาม ใช้แต่คุณหนูๆๆ ซ้ำบ่อยๆ

 มุกตลกมีสอดแทรกเป็นระยะ ไม่ขำก๊าก แต่ทำให้อมยิ้มได้

เนื้อเรื่องเป็นเกี่ยวกับโลกอนาคตใน ค.ศ.2112 เลยมีสิ่งประดิษฐ์ มีอะไรแปลกๆเยอะ นับว่าเป็นไซไฟแฟนตาซีเต็มขั้น

แต่แนวคอมเมดี้ ไซไฟ แฟนตาซีนี่มันมีมั๊ยนะ?

เรื่องนี้รู้สึกจะผสมกันประมาณนั้นเลย

 

 สรุปคือ

อ่านสบาย ไม่เครียด จิ้นวายได้ 

บางเรื่องของ โอตสึ อิจิ

posted on 07 Jul 2009 23:02 by charot  in Book

เร็วๆนี้เพิ่งได้อ่านบางเรื่อง บางเล่มของ โอตสึ อิจิ

(ยืมจากหอสมุด ม.นเรศวร)

เป็นต้นว่า

-เพื่อนร่วมบ้านที่มองไม่เห็น (Happiness is a Warm Kitty)

-โทรศัพท์สลับมิติ (Calling You)

-บาดแผล (Kiz/Kids)

-บทเพลงดอกไม้ (Flower Song)

ความรู้สึกหลังอ่าน แบบว่า

โอ๊ย  ชอบว่ะ

แอบจะคลั่ง

นับถือในพลังการจินตนาการสุดยอด

แถมพี่ท่านเล่าเรื่องหลุดโลกให้ดูเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาๆได้

บางพล็อตงี้อ่านๆดูไม่น่าสนใจ แต่พอออกมาจากมือนักเขียนคนนี้แล้วมันสนุกว่ะ

 

 

โดยรวมเหมือนๆจะแฟนตาซี

แต่แอบกระทบสังคมมากมาย

จัดหมวดเข้าเป็น เรื่องสั้นหักมุม หรือ เรื่องสั้นให้แง่คิด  อะไรพวกนี้จะถูกกว่า

 

ป.ล.เรื่องอื่นแค่อ่านพล็อตก็สะดุ้งอ่ะ  เหมือนจะหลอน โอตสึนี่ถ้าหลอนน้อยกว่านี้อีกนิดจะดีมากๆเลย -*-  ปกติเราไม่ใช่คนขี้กลัวนะ แต่อ่านแล้วบรึ๋ยอ่ะ (พวกนักเขียนญี่ปุ่นนี่นะ..ชอบแต่งเรื่องแนวนี้กันนักแล  ชิชิ)

อยากลองหา GOTH กับ ZOO มาอ่านดู(แต่ก็กลัวหลอนอีกอ่ะ)

ว้าเ้ว้ย  

ก็เข้าใจนะว่าโอตสึอ่ะ หลอนแบบไม่น่ากลัวหรอก  แต่ทำไงได้ คนมันไม่ใช่คอแนวนี้T-T

ป.ล.ล.นั่งดูMV Calling You อยู่ เพลงเพราะ นางเอกน่ารัก >.<
รู้แต่ชื่อญี่ปุ่น(ที่เขียนทับศัพท์เป็นอังกฤษ)ของหนังเรื่องนี้
แล้วจะหาหนังเรื่องอื่นๆดูได้ที่ไหนเนี่ย  ยูทู้บลูกแม่.. บอกที ทำไม่เสิร์ซชื่ออิงค์ไม่เจ๊ออ  ช้านจะไปรู้ชื่อญี่ปุ่นของหนังมันเรอะ ฮะ ห๊ะ!!

นาคราชา

posted on 06 Jul 2009 02:35 by charot  in Book

ในที่สุดก็ได้อ่าน

หลังหยิบๆว่างๆ(หน้าร้าน)มาหลายที

ด้วยความกลัว   เกลียดไอ้พวกแนวตามหาของวิเศษ แต่อีกใจนึงก็เชื่อมือแรบบิท

สารภาพตามตรงที่แรกอ่านพล็อตเีืรื่องแล้วคิดว่ามันต้องแนวเพชรพระอุมา ออกตามล่าตามหานาคราชาแหงๆ -*-

ที่ไหนได้....

นี่มันนิยายเจ้าพ่อหักเหลี่ยมเฉือนคมกันในตระกูลนี่หว่า!


ผู้แต่ง: Rabbit
สำนักพิมพ์: สถาพรบุ๊คส์

 

คอมเม้นตรงๆเลยนะ...

ผมแอบอ่านไม่รู้เรื่องว่ะ   ยิ่งไอ้เรื่องประวัติตระกูลอะไรตอนแรกๆนี่งงแด๊ํก 
การจะอ่านนิยายเรื่องนี้ต้องเข้าสู่ภวังค์ความเงียบสงบให้ได้อย่างแท้จริง  ไอ้การแอบอ่านในห้องเรียนนี่อย่าไปหวัง! เสียเวลาเปล่าครับท่าน (แล้วท่านก็ต้องย้อนกลับไปอ่านใหม่อยู่ดี)

ยิ่งไอ้ชื่อคนในตระกูลนี่นะ ใครสั่งใครสอนให้ตั้งวะ

ปสัน ปริปันถ์ ปัฐนันท์ ปัฐกรณ์ ปวิตร   โอ๊ยย มีแต่ป. ป. ป. ป. ปอออ
คนยิ่งงงๆอยู่แมร่งง

 อ่านแล้วแอบโมโห  

คือแรกมันบรรยายเหมือนกับว่า โหดเป็นโหด เชือดเป็นเชือด  พี่น้องกันเองฆ่ากันได้อย่างเลือดเย็น
แค้นคือแค้น ทำทุกอย่างได้เพื่อตระกูลจริงๆ ทุกคนอย่างชาเย็นไร้หัวใจ

แต่นี่อะไร อ่านไปอ่านมา

อ๊ายยย น้องรักของพี่อย่างงู้นอย่างงี้

ไรง่ะ  มันเปลี่ยนฟีลไปป่าว ตกลงเอาไงแน่  รึใจคนยากแท้หยั่งถึง?

ยังงงๆกับความสัมพันธ์ของตัวละึคร

 

 

 

 สปอย

ตกลงอรวีมันฐานะอะไรแน่   ดูเผินๆเหมือนเอี่ยวแค่เพื่อนหยกใส  แต่จริงๆแล้วเอาแจ๊กพอตไปตกใส่หัวคุณเธอก้อนใหญ่ไปป่าว  ธรรมดาก็ได้ความสำคัญอยู่แล้วนะ ไม่ต้องเพิ่มตำแหน่งทายาทผู้เฒ่าเต่าก็ด้ายย มันดูสำคัญเว่อร์ไปอ่ะ (ความรู้สึกส่วนตัว)

และหมั่นไส้นางเอกเรื่องนี้มาก ยิ่งกว่าคุณหญิงดารินอีก

จะฉลาดก็ฉลาดไม่สุดอ่ะหนู (รึไอ้ทุกคนในเรื่องมันฉลาดเหนือมนุษย์เกินไป)

บทจะสวีทกันก็ไม่ปลื้มค่ะ ไม่ปลื้ม!  มันรู้สึุกเหมือนหวานยัดเยียดไงไม่รู้ ตอนในถ้ำ 

 ร้อยแปดปมที่ผูกไว้ ก็ยังแก้ให้ไม่หมด

ตกลงไอ้วิญญาณพวกนั้นให้มีบทไว้ทำไม?

สายหยุดคือใคร
ภูวาเราไปแอบไข่ไว้ที่ไหน (หรือตั้งแต่ชาติไหน)

วิญญาณอีกตนนั่น (ชื่อไรวะ ) ตกลงมีความสำคัญยังไง

แล้วน้องอีกหกเจ็ดแปดคน นั่นใจคอจะไม่เปิดเผยตนเลยหรอ

แล้วฆ่าคนไปมากมายนั่นเพื่ออะไรนะ? เพราะ "คิดว่า" จะเพิ่มพลังมืดให้ได้แค่นั้น

เจ้าสัวใหญ่ตายไงอ่ะ

แล้วตกลงทำไมโสมไม่ตาย T-T  เข้าใจว่ามีคนที่คล้ายทุกอย่างไปเป็นตัวตายตัวแทน  แต่แล้วที่บรรยายในฟีลเขี้ยวก่อนตัดจบตอนนั่นล่ะ..?

ตกลงทุกคนล้วนเป็นพี่น้องกัน...
หยกใสเรียกภูวาพี่ นี่เป็นการแสดงความนับถือเฉยๆใช่มะ คงไม่ได้ดองอยู่ในนั้นด้วยอีกคนนะ

ยังมึนๆกับคำสั่งที่ภูวาได้รับอยู่ินิดหน่อย

พ่อของอรวีนั่น ตกลง "ใหญ่" ป่าว

 

อ่านจบเหมือนไม่จบ

ตกลงคือควรไปอ่านใหม่อีกรอบ -*-

(รู้สึกเหมือนเราจะยังอ่านได้ ไม่เข้าถึง "แก่น" ของเรื่องยังไงไม่รุ คงผิดเองที่กุอ่านไม่เก็ท T-T )

 

ป.ล.ขอฉากวายๆของผู้พันเหยี่ยว เขี้ยว กับหนวด มากกว่านี้ได้มั๊ยก๊ะ
ทางที่ดีจัดฉากย้อนความมาเลยดีกว่าพี่!!

ไอ้ถึงขั้น อย่ามาแตะผู้พันของกู! หยังงี้ยิ่งกระตุ้นต่อมอยากรู้ ภักดีถวายชีวิตปานนี้ บอกที่มาคนอ่านหน่อยได้ไหม..

สะใจช็อตเด็ด ปัฐนันท์Xภูวา จริงๆ  เจอกันทีต้องมีจับไม้จับมือ 5555+