ฮืออ จบที่เล่ม 5 จริงๆหรอ รู้สึกอยากจะเห็นโคฮารุเติบโตไปมากกว่านี้อีก
 
ชอบลายเส้นของอ.มากๆๆ ติดมาตั้งแต่สมัยวาดให้เรื่องของมาโคโตะ ชินไค (ที่นางเอกต้องไปอวกาศ แล้วเวลาส่งเมล์มันห่างขึ้นเรื่อยๆ)
 
เรื่องนี้ก็เจ็บยึ๊กผสมฟีลกู้ดพอกัน อ่านแล้วรู้สึกใส่ใจให้ความสำคัญกับคนรอบตัวขึ้นอีกมากๆ
 
My girl เป็นเรื่องราวของคุณพ่อมือใหม่คนนึง ที่ต้องใช้ชีวิตอยู่กับลูกสาว(ที่เพิ่งรู้ว่ามีกับเค้าด้วย)
แต่ประเด็นคือ โคฮารุ(ลูก) และ มาซามุเนะ(พ่อ) เพิ่งได้มาเจอกันหลังโยโกะ(แม่)เสียไปแล้ว โดยที่แม่ก็ไม่ได้พูดเรื่องพ่อให้ฟัง มาซามุเนะก็ไม่รู้มาก่อนว่าตัวเองมีลูก
มันเลยเป็นการปรับตัวเหมือนคนแปลกหน้ามาเจอกัน
เหตุเพราะโยโกะซึ่งอายุมากกว่ามาซามุเนะ รับรู้ว่าตัวเองท้องขณะอายุ(21มั้ง) ซึ่งขณะนั้นมาซามุเนะอายุ17 โยโกะรู้ว่าด้วยนิสัยอย่างเขา หากบอกว่าเธอท้องคงจะเลิกเรียนแล้วออกมาทำงานแน่นอน ซึ่งเธอไม่อยากให้มาซามุเนะทำแบบนั้น จึงตัดสินใจจะไปเรียนต่อเมืองนอกโดยปิดบังเรื่องตั้งครรภ์ไว้
 
ตัวพ่อกับแม่ก็เป็นเหมือนรักที่ยังไม่จบ แต่ห่างกันไปก่อน แม้โยโกะจะบอกว่าไม่ต้องรอ แต่มาซามุเนะก็ลืมไม่ได้ พอตายจากกันแบบนี้ก็ยิ่งอาลัยอาวรณ์
 
 
 
โคฮารุเป็นเด็กที่คิดเป็นและแคร์คนอื่นมาก เมื่อคิดถึงการเติบโตที่ผ่านมาก็สมเหตุสมผล แม่เลี้ยงมาแบบซิงเกิ้ลมัม เมื่อเด็กทำตัวไม่ดี สังคมก็จะโทษว่าเป็นความผิดแม่ เพราะโคฮารุรักแม่มากจึงต้องทำตัวดีๆ พอมาอยู่กับพ่อก็ต้องทำตัวดีๆเพราะไม่อยากเป็นภาระ และเป็นปัญหาให้มาซามุเนะคุง(ซึ่งเด็กไม่ได้เรียกว่าพ่อเลยจบจนเรื่อง) เป็นการสื่อถึงอะไรบางอย่างนะ คือโคฮารุ รับรู้ในฐานะ และยอมรับว่าเป็นพ่อ แต่แค่ไม่เรียกว่าพ่อ ก็แค่นั้น
 
 
(รูปต่อไปสปอย)
พอมาอยู่ร่วมกันก็ต้องมีการปรับตัว โดยต่างคนต่างคิดถึงอีกฝ่าย กับเหตุการณ์ที่ผ่านเข้ามาพร้อมๆกับการเจริญเติบโตของตัวละคร ที่จะเตือนให้เรารู้จักใส่ใจคนที่อยู่รอบข้างมากขึ้น
 
"...การสูญเสียคนในครอบครัวเป็นเรื่องเศร้า ...แต่ก็ทำให้เราได้เรียนรู้ถึงเวลาอันแสนล้ำค่าที่มีอยู่ .. เราจึงรู้จักการใช้ชีวินได้อย่างมีความสุขสมบูรณ์ขึ้นไงล่ะ นับว่าโชคดีนะ"

Comment

Comment:

Tweet

ชอบมากอะ อยากจะบอกว่าเสียดายที่ไม่ได้เห็นโคฮารุเป็นสาว แบบแต่งงานเลยอะ เหงาแปลกๆตอนเรื่องจบ แต่ก็สนุกที่จะคิดตามว่าต่อไปนี้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง 55 55 + sad smile

#3 By JOERSAUNSGE on 2013-06-03 20:08

อ่านเนื้อเรื่องแล้วอยากลองหามาอ่านมากเลยค่ะ
แบบนี้ต้องไปหามาอ่าแล้ววววววววววว

#2 By firay on 2013-05-28 12:48

อยากบอกว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราไม่กล้าอ่านนอกบ้านล่ะค่ะ....เพราะเราอ่านแล้วเผลอร้องไห้บ่อยมาก ก๊ากกกกก เขิน =////= เราว่ามันฟิลเดียวกับนัตซึเมะ คือเป็นเรื่องของความอบอุ่นที่เกิดขึ้นในความเหงา อ่านแล้วโดนบรรยากาศความเศร้าดึง ในขณะเดียวกันก็รู้สึกอบอุ่นเบาๆ ฮือออ สรุปว่าชอบมากล่ะค่ะ เสียดายจบเร็วจัง TvT

#1 By selamat-pagi on 2013-05-26 14:06

แนะนำเอนทรี่อื่นๆ.. Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...