ใช้ชีวิตให้มีคุณค่า มันทำยังไงนะ..

เล่มนี้เพิ่งสอยมาจากงานหนังสือ

แล้วก็อ่านจบได้อย่างรวดเร็ว (วันนี้ทำเวลามาก ปั่น new moon , โชเน็นเล่ม 10 , ปิดท้ายด้วยไอ่นี่อีกเล่ม)

 ก่อนเก่า กับNo Hero เล่ม 1,2,3

เรื่องย่อและตัวอย่าง (โดยเวบแจ่มใส)

 ความคิดเอเฮิร์นที่แทรกอยู่แต่ละบทน่ารักค๊อดๆ>.<

เล่มนี้เกี่ยวกับโจชัว และตระกูลทั้งสองฝ่ายของเขา เรียกได้ว่าแทบจะเอามาเผชิญหน้ากันเลยทีเดียว
แถมผสมโรงเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างคุณหนูเข้าไปอีกหน่อย ทำให้เล่มนี้ออกแนวเครียดกว่าสามเล่มที่แล้วมากอยู่ (สงสัยคงเพราะคนเขียนเริ่มตระหนักบ้าง ว่ามัน 5 เล่มจบไม่ใช่เรอะฟะ  ขืนมัวอมภูมิอดีตพ่อโจชัวอยู่หยังงี้ ปิดเรื่องไม่ทันแน่!)

แต่รู้สึกพอใจมากกว่าเล่มอื่นๆ

ใครไม่เคยเห็นโจชัวได้เรื่อง ก็จะมองมันดีขึ้นบ้างละ

จากใช้แก๊กหักมุมฉากบู๊มาตลอด ก็จะได้เห็นพี่แวมฯแกแสดงฝีมือจริงๆแล้ว

แถมคอมาโซฯ(อย่างเรา) ยิ่งสะใจ คราวนี้เล่นกันปางตายเลยนะ!   (แวมไพร์ฆ่าไม่ตาย แต่ก็ได้สำออยเรียกคะแนนบ้างแล้ว)

 อารมณ์โจชัวหลากหลายกว่าเดิม (ว่าแต่เรื่องสัญญาเอนด์เลส แกจะทำร้ายจิตใจคุณหนูทำไม = = )
เข้าใจนะว่า อารมณ์เห็นคนอื่นตายจากมันแบบ... ยิ่งซาดีนานี่ยิ่งซึ้้ง....  แต่ดูหยังงั้นแล้วยังคิดว่าคุณหนูจะตายได้อีกเรอะ

ตกลงคือเล่มนี้โจชัวเด่นจริง คนอื่นไม่มีบทเท่าไหร่
แน่นอนคุณหนูฮีโร่ตามเคย
ได้รู้ความสัมพันธ์ของพวกอมนุษย์มากขึ้น
เมโลดี้ก็แอบเผยมาอดีตมาหน่อยเช่นกัน

เคอร์ติสที่ถูกทิ้งค้างเติ่งมาตั้งแต่เล่มที่แล้วได้ออกโรงแว้ว
และอีกหลายๆปมที่ถูกคลี่คลาย

เราว่ารู้สึกเครียด (หรือรู้สึกไปเองหว่า)
อาจเพราะเล่มอื่นมันเน้นไปที่ปมพวกฮีโร่ (ซึ่งเราไม่ค่อยสนเท่าไหร่นัก)
พอคราวนี้เปิดเผยอดีต(ที่รอมานาน)ของโจชัว เลยรู้สึกมีอารมณ์ร่วมมากกว่า

ยิ่งตอนclimaxนี่ เครียดมากๆเลยนะ (แบบว่าแพ้แส้...) สงสารทุกฝ่าย แต่แล้วคนเขียนก็ทำร้ายจิตใจเราด้วยการตัดจบเหมือนเคย อืม คุณหนูคลี่คลายได้ทุกอย่าง = =" ตูจะพยายามเข้าใจ

(อุตส่าห์เป็นกังวลแทนว่าเหลือหน้าแค่นั้นมันจะจบเรื่องทันหรอว้า  สุดท้าย... อภินิหารอันเซียร์ )

เพราะเราอ่านทิ้งช่วงจากสามเล่มนั้นมาหน่อย หรือว่าไรไม่รู้
แต่รู้สึกจริงๆว่าโทนของเรื่องมันต่างจากเดิมมาก

เทียบๆดูก็เหมือนนิตยสารเปลี่ยนบรรณาธิการ

กล้องเปลี่ยนรุ่น

กระดาษทิชชู่เปลี่ยนยี่ห้อ

อะไรทำนองนั้นเลยอ้ะ

        เล็กน้อย แต่ รู้สึก