เฮ่อ เฮอ เฮ้อ

..กระเสือกกระสนอัพหลังงานสังสรรค์รวมญาติ...โอย อิ่ม

วันก่อนไปงานหนังสือ... อึ่ก รายละเอียดไม่พูดถึงมัน พันห้า แสลงใจ

ได้หนังสือปักอกมาเล่มนึง( หมายถึง ได้มาอยู่ในมือ ไม่ได้ซื้อ ยื้มไอ้ซึนะมัน)

เรื่อง	โชเน็นอนเมียวจิ จอมเวทปราบมาร 1 ตอน ล่าเงามรณะ
ผู้เขียน	ยูคิ มิทสึรุ
แปล	กนกวรรณ อภินันทนากุล
จำนวนหน้า	252
ราคา	100

เรื่องย่อ
ด้วยความต้องการที่จะเป็นอนเมียวจิผู้ยิ่งใหญ่ที่ปู่ยอมรับให้ได้ มาซาฮิโระจึงทุ่มเทกายใจฝึกฝนเล่าเรียน โดยมีมกคุง-สัตว์อสูรติดตามช่างเย้าแหย่คอยช่วยเหลือ วันหนึ่ง เกิดเพลิงไหม้ในเขตพระราชฐานโดยไม่รู้สาเหตุ แถมยังมีร่องรอยของไอปีศาจประหลาด มาซาฮิโระกับมกคุงจึงออกตามสืบหาต้นตอของความวุ่นวาย ให้รู้ๆกันไปเลยว่าก็อปมา - -* (ขี้เกียจนั่งบรรยาย..จะเข้าจุดประสงค์โดยเร็ว เครี๊ยก เครี๊ยก เครี๊ยก..)

ครบตรงสเป็กในดวงใจ พระเอกผมยาว หน้าเคะ ไอ้ตัวพิลึกอะไรซักอย่าง เวทมนต์(คุณไสยก็คือๆกัน) คู่หูอีกคน(ชาย) และ ไม่มีนางเอกซะได้ยิ่งดี... ในกรณีนี้แค่นางเอกไร้บทเด่นในเล่มแรก เออ ก็ยังดีวะ และ อ๊อฟชั่นเสริม.. ในรั้วในวัง
จึงนับได้ว่าควรขึ้นทำเนียบไว้บูชา

ความจริงติดใจเรื่องนี้มาตั้งแต่ไม่รู้ว่ามันคืออะไร -*-
เคยเห็นแฟนอาร์ต เมื่อนานมาแล้ว

ตามด้วยพบเจอโปสเตอร์ ทำให้รู้ว่ามันเป็นเกม(หารูปไม่เจอ) รู้มาจากไอ้ซึนะอีกน่ะแหละ... เพราะฉะนั้น มันเลยรู้ดีว่าผมคลั่งไอ้นี่มาแต่ไหนแต่ไร -*- (คลั่งตั้งแต่เห็นแฟนอาร์ตรูปนั้น โดยที่ไม่รู้ว่ามันคือเรื่องไร) เล่มนี้เลยเป็นพระกรุณาจากมันอีกตามเคย
สรุป... หนังสือ แล้ว เกม แล้ว เห็นว่า มี อนิเม อีกสินะ (มันจะอะไรปานนั้นเนี่ยยยยวุ้ยย)
เอาเหอะ....ผมหาไรเองไม่เห็นเคยเจอซักแอะ -*- ชิ

วกกลับมาที่หนังสือ....ครึๆ สะดุดไรมั่งมั๊ยครับตอนอ่านเรื่องย่อ..หึหึ (ไม่เห็นก็ไปตายซะ อุตส่าห์เน้นแบบว่า.....) "เย้าแหย่คอยช่วยเหลือ" หึหึหึหึหึ ความจริงคือผมรู้สึกว่ามันช่วยแบบพลีชีพเลยล่ะ อาสาไปประกบเองอีกตะหาก งานนี้ไม่วายวันนี้แล้วจะไปวายวันไหน ความสัมพันธ์ไอ้คู่นี้ชวนคิดสิ้นดี..อ่านเองแล้วจะกระจ่างแจ้ง
เล่มแรกยังเฉลย "อะไรๆ" ไม่หมดแก๊ก เลยพูดอะไรไม่ได้มาก รอคอยความหวังที่เล่มต่อไป(อยากอ๊าน)

ระวังระไว -*-spoil แทบหมดแก๊ก

ยังมีบางจุดที่รู้สึกมันไม่ลงล็อก เช่นเรื่อง สรุปมาซาฮิโระ รู้ หรือไม่รู้กันแน่ว่ามกคุงคือกุเรน
แรกๆมันบรรยายเหมือนหมอนี่ไม่รู้แหงม (พยายามใช้แสงสีแดงแว่บๆมาแทนอีกตะหาก) แต่ดันไปเจอตอนเห็นกันจะจะ ประโยค "มกคุง!เจ้าแปลงร่างช้าไปแล้ว" มันหมายความว่า???? แถมมีบอก เห็นร่างจริงเป็นครั้งที่สอง... ท่าทางพี่แกแสดงว่ารู้อยู่ตั้งนานแล้ว?

ความจริงจุดสงสัยมันมีอีกนิดหน่อย แต่... ก็นะ ติดใจอยู่แค่เรื่องความสัมพันธ์มันนี่แล...หึหึหึ Y.Y อย่างอื่นจะยังไงก็ช่างม๊านคิดอีกแง่...รออ่านต่อๆไปอีกนั่นแหละ อาจจะรู้อะไรได้มากขึ้น
รวมทั้งตอนจบ ที่มัน ค้างๆคา ยังไม่สิ้นซากดี แต่ตัดจบซะงั้น มาแนวใหม่เรอะนี่..(แถมดันคลี่คลายไคลแม็กได้ง่ายๆด้วยฝีมือปู่นั่น โธ่ๆๆๆๆๆ เค้ากำลังลุกขึ้นมาปกป้องกันสุดชีวิต(ด้วยความรัก -////- ) ตาเฒ่านั่นจะมาขัดจังหวะทำม๊ายยยย >.<แถมมาในมาดหนุ่มหล่อให้หลงดีใจว่ามันจะเป็น3pอีก ว้อย หงิด)เหอะ เหอะ เอาเหอะ สรุปคือตัดสินใจรอดูเล่มต่อไป

โดยส่วนตัวผมถือว่าเรื่องนี้ดี อาจจะประเมินด้วยจิตใจเอนเอียงไปบ้าง (สารภาพว่าไม่สามารถทำใจให้เป็นกลางโดยปราศจากรัศมีม่วงได้)
เนื้อหาก็พอมีสาระในการดำเนินเรื่อง ไม่โหรงเหรงแบบมีใจความเดียวแล้วดันทุรังไป พอมีหลายเงื่อนมาเกี่ยว และ ไม่เฉลยออกมาเร็วไปนัก (ไม่งั้นมันคงไม่เขียนไปถึง17เล่ม) โดยรวมที่เห็นสรุปหัวข้อได้น่าจะเป็นอนเมียว ในวัง กับปู่ 12เทพ ความสามารถที่แฝงอยู่ และ ความสัมพันธ์กับกุเรน

ด้านสำนวนภาษา ไม่สวยหรูนักในความรู้สึก (โดยเฉพาะถ้าอ่านนิยายไทย)อ่านแล้วขัดๆบ้างนิดหน่อย แต่ก็ประมาณเดียวกันกับหนังสือแปลญี่ปุ่นแนวๆนี้ (มันมีกลิ่นอายเฉพาะตัว) ไม่รู้ว่าจะเป็นข้อดีหรือด้อย แต่ บางคนมีความเห็นว่า อ่านง่าย
และ ผมก็ว่า มันไม่น่าเกลียดจนเกินรับได้

คำนำบอกว่าอ่านแล้วฮา ..อืม มันก็มีสอดแทรกอารมณ์ขันทำให้ยิ้มได้เป็นระยะ ฮาบางตอน(แต่นับจำนวนแล้วน้อยกว่ารอยยิ้มหื่น...)

สรุปแล้ว สั้นๆ ว่า เรื่องนี้จิ้นได้กระจายยยยยยยยย และ เป็นแฟนตาซีปราบปิศาจที่น่าสนใจม้าก ครึ่กกๆๆ