เหอ เหอ เหออออ

หยุดยาวได้กลับบ้าน  ดี

ตอนนี้อยู่บ้านเีรียบร้อยแล้ว

แต่ปัญหาคือ

แล้วจะกลับไปมหาลัยวันไหนดี

เงื่อนไขประกอบการตัดสินใจ

วันพฤ มีไหว้ครูมหาลัย เป็นกิจกรรมบังคับลงใน Activity Transcript แว่วมาว่าไม่ทำไม่จบ ต้องซ่อมปีหน้า
ความเห็นส่วนตัว:  กูไม่แคร์ ซ่อมก็ซ่อมวะ

วันศุกร์ ซ้อมใหญ่ ขึ้นแสตนของคณะ ท่าอีกมากมายที่ยังไม่ลงตัว จังหวะที่ยังไม่เป๊ะ สมควรไปซ้อมนะจ๊ะ
ความเห็นส่วนตัว: ค่อยไปตามๆเอาก็น่าจะทันนะ
ป.ล.มีร้านรองเท้ามาให้เปลี่ยนรองเท้าที่ซื้อมาด้วย

วันเสาร์ สอบGAT PATเลข ที่ลงไว้  ด้วยเหตุผลบางประการของมารดา (อาจเป็นความเข้าใจผิด) สนามสอบมหาลัยนเรศวร แม้ตอนนี้ไม่คิดซิ่ว แต่มันก็จ่ายตังค์ไปแล้ว โอนไปแล้ว
ความเห็นส่วนตัว: เสียดายตังค์ว่ะ  แอบอยากลองข้อสอบด้วยนิดๆ  การรู้ข้อสอบโดยการไปสอบด้วยตัวเองกับยืนอ่านข้อสอบในหนังสือคู่มือมันคนละฟีลกันนะ

วันอาทิตย์  แข่งSpirit Cheer ไอ้แสตนๆ ที่ซ้อมมาจะได้ใช้แข่งจริงในวันนี้ แข่งกับคณะอื่น เป็นศักดิ์ศรีของคณะ
ความเห็นส่วนตัว: ถ้าจะเอาที่ไปแน่ๆก็คงงานนี้แหละ  เพราะตัดสินใจไปนานแล้วว่าจะไป

เพิ่มเติม วันที่ 8-12 ก.ค. มีงานหนังสือเด็ก
ความเห็นส่วนตัว: อยากไปโว้ยย

เพิ่มเติม2 เนื่องจากวันที่กลับมาเป็นวันหยุดราชการ ถ้่าอยากไปเจออาจารย์และน้องๆก็ต้องอยู่รอไปในวัน พฤ และศุกร์เท่านั้น
ความเห็นส่วนตัว: อยากไปหาอาจารย์ว่ะ... ไม่ได้เจอนานแล้วนะ

แล้วตกลงจะกลับวันไหนดีเนี้ยยยยย

กลับเย็นพุธ เพื่อเป็นคนดี ทำกิจกรรมทั้งหมด

หรือกลับเย็นศุกร์ ยืดเวลาอยู่บ้าน ได้ไปงานหนังสือ ได้ไปเปลี่ยนรองเท้า ได้สอบแกะแพะ

หรือกลับเย็นเสาร์ ทิ้งทุกสิ่งอย่าง เหลือแสตนที่เป็นหน้าที่ ที่เหลือกุนอนอยู่บ้านเท่านั้น

คิดถูกแล้วจริงๆที่ไม่เรียนคอม

เราคงทนกับปัญหามากมายล้านแปดของมันไม่ได้

แก้ปัญหานี้ได้ ปัญหานี้ก็มาอีก 

เดี๋ยวก็เอ็มเจ๊ง

คอมค้าง 

แบตเสื่อม

เน็ตโหล่ย

ติดไวรัส

จุกจิกเจ้าปัญหาจริงว้อย ไอ้อุปกรณ์อิเลคโทรนิกนี่!!

เหงาอ่ะ

(เขียนวันเดียวสามเอนทรี่   รู้สึกจะบ้าพลังไปนิด แต่พอดีมันมีเวลาแค่วันนี้ 555+)

จริงๆนี่จะเป็นการระบายความรู้สึก

ช่วงนี้รู้สึกเราจะ ขี้อ้อนอีกแล้ว 55+

ปกติก็เป็นอยู่เป็นระยะนะ (ระยะห่างๆ ไม่บ่อยนัก)  คือมันจะเป็นฟีล อยากเรียกร้องความสนใจ อยากให้คนมาโอ๋อ่ะ ไม่มีเหตุผล 55+

เราเรียกอารมณ์นี้ว่า "ฟีลขี้อ้อน"

วันๆก็อยากกอดคนนั้นคนนี้  คือปกติมันจะมีแพรรี่ ฯลฯ ให้อ้อนอยู่แล้ว แต่มานี่แล้วเวร กูจะอ้อนใคร
เลยต้องพยายามอดใจไว้   ขืนไปกระโดดกอดเค้าไปทั่วมีหวังกลายเป็นไอ้โรคจิตแหง = ="

ตอนนี้ก็ยังพยายามฝืนตัวเองอย่างสุดฤทธิ์

แต่มันสลดนิดๆว่ะ

ด้วยฟีลนี้มันทำให้รู้สึกเหมือนอยากให้มีคนมารักมาดูแล- -