ตอนนี้ออกมา 9 เล่มแล้ว สนพ.เพิร์ล

ได้จากร้านมือสองมา 3 เล่ม อ่านแล้วติด จะชักดิ้นมาก หาตามร้านหนังสือก็มีแต่เล่มท้ายๆ เลยต้องสั่งทางเน็ตเอาค่ะ (มีส่วนลดแหละ แต่ถัวๆกับค่าส่งค่าโอนแล้ว ก็ไม่ได้ลดมากซักเท่าไหร่)
 
 
เรื่องย่อเท่าที่หาได้
 
เจมส์ โช้ค เป็นเด็กดี แต่เขามักจะเข้าไปยุ่งกับเรื่องไม่ดี
เขาห้วดี แต่ผลการเรียนไม่ค่อยดี
ครูบอกว่า สักวันเขาจะต้องติดคุก
แต่เจมส์ โช้ค ตื่นมาพบว่าตนเองเป็น
สมาชิกใหม่ขององค์กรที่มีชื่อว่า เชอรับ
สังกัดหน่วยสืบราชการลับแห่งสหราชอาณาจักร
 
ภายในองค์กรเชอรับ
 
เชอรับ เป็นองค์กรสายลับเด็กที่โครงสร้างดีมาก เป็นระบบ และ มีจรรยาบรรณ
เลี้ยงดูและฝึกเด็กๆให้มีความรู้ความสามารถในแง่ของการเป็นสายลับ ทั้งความรู้ทั่วไป ประวัติศาสตร์ ศึกษาภาษาของประเทศต่างๆ การทำตัวให้กลมกลืนกับที่ๆไป การปลอมตัวเข้าไปสืบคดี รวมทั้งการต่อสู้ป้องกันตัวยามคับขัน
 
การจะเข้าร่วมองค์กรไม่ใช่ว่านึกจะสมัครก็เข้าได้
แต่จะมีการคัดเลือกอย่างลับๆ (มาอีกแล้ว แนว คุณคือผู้ถูกเลือก! ) และต้องผ่านการทดสอบเสียก่อน
ฉะนั้นเด็กส่วนใหญ่ในเชอรับจึงมีไอคิวสูงกว่าปกติ ไหวพริบดีเลิศ
และ กำพร้า.. เพราะสมาชิกของเชอรับไม่ควรมีญาติพี่น้องใกล้ชิดอยู่ภายนอก
 
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นเด็กๆมีสิทธิที่จะปฎิเสธว่าจะรับภารกิจแต่ละภารกิจหรือไม่ก็ได้
และมีสิทธิถอนตัวจากเชอรับได้ทุกเมื่อ
(แต่ไม่เห็นมีใครทำซักคน.. เพราะเด็กเหล่านั้นก็ไม่มีที่ไปแล้วไงล่ะ)
 
เล่มหนึ่งแสดงให้เห็นความแตกต่างจนเรากังขา ในภายนอก ในโรงเรียนธรรมดาๆกลับมีเด็กอันธพาลอยู่มากมาย ทำให้เจมส์(พระเอก) ต้องมีเรื่องวุ่นวายอยู่ตลอดเวลา
แต่พอเข้ามาในเชอรับ กลับเป็นสังคมที่อุดมคติมาก มีเพื่อนฝูงห้อมล้อม มีระบบรุ่นพี่รุ่นน้อง ช่วยเหลือเกื้อกูลกัน
แม้จะมีการอิจฉาริษยาบ้าง แต่ก็ไม่รุนแรงเท่าภายนอก
ทั้งๆที่กฎระเบียบการลงโทษของเชอรับก็ไม่ได้ร้ายแรงเท่าไร
นี่เป็นหนึ่งจุดที่เราคาใจ

 
 
เชอรับเป็นเหมือนโรงเรียนประจำ มีที่พักให้ และต้องเข้าคาบเรียนตามเวลาที่กำหนด เข้าฝึกอบรมต่างๆจากรุ่นพี่ ยกเว้นแต่ว่าบางคนอาจหายตัวไปเป็นเดือนๆเพื่อปฏิบัติภารกิจ ก็ต้องให้มาตามเรียนเอาภายหลัง
 
---------------------
 
 

การดำเนินเรื่องทั่วๆไป

ในเรื่องมีแฝงตัวเข้าไปสืบคดีอันตรายต่างๆ ทั้งค้ายา แหกคุก ภาษาที่ใช้และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจึงมาแนวอันธพาลข้างถนน (ซึ่งเราไม่เคยเก็ทเล้ยย ว่าด่ากันไอ่ตูดหมึก! นี่มันเจ็บตรงไหน - -" )
มีพลักกัน ลากไปต่อยเยอะมากกก ซึ่งบักเจมส์เราก็ต้องเอาตัวรอดกันไป
(จึงสะใจมากที่เชอรับมีสอนศิลปะป้องกันตัว ทำให้สายลับของเราจึงเหนือกว่าไอ่กุ๊ยข้างถนน วะฮ่ะฮ่า แต่กระนั้นถ้าโดนรุมหลายๆคนก็จบเห่อยู่นะเออ ="= )(ถือเป็นข้อดี ว่าเรื่องนี้ไม่ over จนเกินไปไง เนอะๆ )

แต่โดยรวมแล้วเรื่องนี้ถือว่าสุภาพมาก คาดว่าน่าจะเป็นอิทธิพลของผู้แปลเป็นหลักเลย
เจมส์ โช๊ค พูดลงท้าย ครับ ครับ กับผู้ใหญ่เสมอ
เวลาพูดกับรุ่นพี่ ก็มีเรียก "พี่" นำหน้าด้วย
ซึ่งทั้งหมดนี่ชัวร์ว่าในต้นฉบับมันไม่มี ทางเราใส่เองแน่ๆ
แต่ก็ดีนะ ทำให้วรรณกรรมเรื่องนี้ปลูกผังเด็กได้ด้วย โดยที่อรรถรสของเรื่องก็ไม่ได้เสียไปแต่อย่างใด
 
 
 
เนื่องจากเชอรับเป็นองค์กรแห่งการรวมตัวของเด็ก มันจึงต้องมีฉากเด็กๆปะทะคารม กวนโอ๊ยกันบ้าง พอขำขัน แต่ไม่เวิ่นเว้อน้ำท่วมทุ่งเท่าแฟนตาซีโรงเรียนของไทยหรอก
หลายมุขเราก็ไม่เข้าใจ - - มาอีกแล้ว ขำขันอย่างฝรั่ง (พาลให้นึกถึงไมรอน โบลิทาร์ตงิดๆสิ)
 
 
แล้วที่ต้องเตือนตัวเองตลอดเวลาว่าตัวเอกในเรื่องเพิ่งอายุ 10 กว่าขวบ! คือมัน flirt สาวไปทั่ว (ป้าช็อกค่ะ = = ) ไปสืบคดีที่ไหน เจอเพศเมีย อายุไล่เลี่ยกันก็เดาไว้ได้เลย ต้องมีรายการจูบปากแลกลิ้นกันแน่นอน
 
แม้ไม่ถลำลึกมากมาย แต่มันก็เป็นประเด็นที่.... บางทีมันก็ไม่ได้ช่วยในการสืบคดีเลยนะลูก..
คือถ้าจีบเพื่อถามข้อมูล สืบคดี อันนี้ยอมรับได้
แต่เท่าที่อ่านๆมา บางทียัยพวกนั้นก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรเล้ย จะเอามาให้เรื่องวุ่นวายทำไม - - (หรือเราด่าเพราะม่านหมอกสาวฟุมันบังตาวะ)
ถ้าเอ็งจะสปาร์กกับทุกคนที่อยู่ใกล้ปานนั้น ทำไมไม่หันไปมองเพื่อนข้างๆบ้าง!
 
จริงๆแอบจิ้นพระเอกกับบัก kyle ไว้ นานแล้ว พอมีเฉลยว่า kyle เป็นเกย์นี่กรี๊ดแตกค่ะท่านน!!  (ณ ตอนนี้เล่มสาม มันยังไม่มีอะไรนะ ยังไม่มีอะไร ตาเจมส์แขยงๆเกย์ซะด้วยซ้ำ แต่เราก็ใจวูบวาบๆจิ้นไปเรื่อย 5555 )
------------------------------------------------
 
ความสัมพันธ์กับตัวละครอื่นๆ
  • ตาเจมส์นี่มีน้องอยู่คนนึง ชื่อลอเรน
ความสัมพันธ์พี่น้องคู่นี้น่ารัก คือไม่ได้ซิสคอน บราคอนจี๋จ๋าขนาดนั้น ออกแนวทะเลาะกัดๆกันหน่อยด้วยซ้ำ แต่ก็รักกัน(แบบลึกๆ) และช่วยเหลือเป็นห่วงกันอะ
 
ที่เจ๋งคือลอเรนนี่มีแววฉลาด ดูไหวพริบดีเก่งกว่าพี่ชายซะด้วยซ้ำ เป็นหนึ่งในตัวละครสาวที่ปลื้มเลย
 
  • และก็มีเพื่อนร่วมเชอรับอีกหลายคนอยู่ พูดไปจะสปอยด์โดยไม่จำเป็น รอให้ไปอ่านเองดีกว่าเน้อ ^^
  • ผู้ใหญ่ก็พอมีบทบาทอยู่ เป็นผู้ควบคุมภารกิจ คอยคุมเด็กๆอยู่ห่างๆอะไรงี้ นึกภาพผู้ช่วยสายลับ คอยบอกข้อมูลต่างๆ และส่งรถมารับ ส่งของมาช่วย ประมาณนั้นเลย

 

----------------------------

เราเพิ่งอ่านถึงเล่ม 3

แน่นอนว่า เล่มแรก ตื่นเต้นสุด เพราะมันเป็นจุดเริ่มเรื่อง ลุ้นว่าชีวิตเจมส์จะเป็นยังไงต่อไป อารมณ์มัวๆของบ้านเด็กกำพร้า และการทดสอบที่น่าตื่นเต้น เพื่อจะผ่านเข้าไปอยู่ในเชอรับ

ส่วนเล่มอื่นๆก็จะแยกเป็นคดีๆไป จบในเล่ม

มีพัฒนาการของตัวละครเล็กน้อย แต่ทางที่ดีเราว่าควรอ่านเรียงเล่มไปแหละ เพื่อความสมบูรณ์ เพราะมันก็มีบางอย่างคาบเกี่ยวกันอยู่

แต่เนื่องจากปัจจุบันออกถึงเล่ม 9 แล้ว ตามร้านหนังสือทั่วไปจึงหาซื้อเล่มแรกๆได้ยากมาก = ="

 

 

ป.ล.ทำไมถึงไม่ค่อยมีใครเขียนถึงหนังสือของสนพ. เพิร์ล เลยล่ะ

 
 

เพิ่งได้ดูจบ(ช้ามากกกก ไปมั๊ย ฮ่าๆ)
ตามดูเพราะสตูดิโอ P.A.work ติดใจมาตั้งแต่เรื่อง Hana saku Iroha อันนี้ก็ให้บรรยากาศประมาณนั้นเลยจริงๆ
 
เรื่องโคตรย่อ : พระเอกอยู่บ้านเดียวกับฮิโรมิ เพราะพ่อแม่เธอเสียหมดแล้ว ตาพระเอกก็แอบชอบฮิโรมิมาตลอด
ไปโรงเรียน เจอโนเอะที่เล้าไก่ วุ่นวายๆจนได้สนิทกัน
ในขณะเดียวกันพระเอกก็มีเพื่อนสาวสมัยเด็กอีกคน ชื่อ ไอจัง โดยเขาไม่รู้ตัวว่าไอจังแอบชอบตัวเองอยู่
 
 
Spoil แหลกลาน และวิจารณ์เอียงไปทางแง่ลบค่ะ
หากคุณรักเรื่องนี้มากโปรดปิดๆไป อย่าอ่านเลย
 

 
ความรู้สึกตอนนี้มัน... ตุ่นๆยังไงชอบกล
 
โนเอะ - ไม่ค่อยเข้าใจเธอ เรื่อง  .. ไก่  =_= อืม เป็นคนแปลก แต่รอยยิ้มสดใสมาก และผมชี้ฟูได้ทิศทางเดียวกันทุกครั้งเลย เมพจริงๆ
ชอบคุณพี่ชาย
เลยอาจแอบหมั่นไส้น้องสาวติดพี่ชาย (ลำเอียงรึเปล่าเนี่ยชั้น)
ผิดเพราะคุณพี่ชายไปเจ้ากี้เจ้าการตกลงเงื่อนไขอะไรเพื่อเธอนี่แหละ รำคาญตัวละครที่มีคนปกป้องมากเกินไป
และทำตัว เด็ก..
 
ฮิโรมิ - ด้านความรักรู้สึกว่าเธอไม่ทำอะไรเลย ยึกๆยักๆอยู่นั่น แรกๆดูขี้อายมาก (หรือเพราะติดเรื่องอาจร่วมสายเลือด) แต่ตอนชวนไปห้องนั่นอะไร.. ตั้งใจจะ..?
ชอบในความนิ่ง  จริงๆก็เข้มแข็งนะที่ทนยัยแม่นั่นที่เหน็บแนมตลอดเวลาได้
คาแรกเตอร์แบบนี้เล่นบาสด้วยเพิ่งเคยเห็น
 
ไอจัง - เหมือนจะชัดเจนและเข้มแข็งในช่วงหลังๆสารภาพ ที่ทำใจได้ดีมาก แต่ที่ถลำลึกไปตกลงเป็นแฟนกับคุณเพื่อนทั้งๆที่....   นั่นก็ไม่น่ารักเลยนะน้องสาว
สุดท้ายแล้วเชียร์ให้ไปกันได้ดีกับคุณเพื่อนนะ
 
 
สรุปเรื่องนี้ ..ไม่เชียร์สาวไหน ไม่ชอบใครเลยซักคน
(แอบอยากให้ฮิโรมิได้กับตาเบอร์สี่นั่นไปซะด้วยซ้ำ )

พระเอกก็มีดีที่  รำสวย แค่นั้น  เราว่าฮีก็โอเค พอเหมาะๆสม ไม่เล่นๆกับใครมากเกินไป
 
 
 
ภาพสวย เพลงเพราะ
เป็นอนิเมที่เล่นเรื่องความรู้สึก กับการตัดสินใจ ก้าวไปข้างหน้า และอะไรๆของวัยรุ่น
ปกติเราจะชอบอะไรแบบนี้
แต่เรื่องนี้ไม่ได้ชอบมาก เพราะรู้สึกว่ามันยังขาดๆเกินๆอะไรไปบางอย่าง
ไม่สมบูรณ์ซักประเด็น
 
 
(ว่าไปนั่น แต่ก็ดูติดหนึบ รวดเดียวจบเลยนะเออ 5555)
 
คำเตือน :เจ้าของบลอคเน้นสนใจแต่ประเด็นม่วงๆอ่ะ

 
ได้ยินตำนานพ่อมดเมอร์ลินและกษัตริย์อาเธอร์มาหลายตำนาน (ว่าง่ายๆจนมันตีกันในหัววุ่นวายไปหมด)
แต่เราก็ยังไม่เลิกเสพ = ="
 
สำหรับซีรีย์เมอร์ลินนี้ เป็นซีรีย์ของทางอังกฤษ เมื่อรับชมคุณจะได้ซึมซาบสำเนียงผู้ดีอังกฤษแท้จนหลอนหู
โดยเฉพาะคนแสดงเป็นอาเธอร์ ตอนเก๊กมาดปรินซ์สำเนียงเพราะมากจริงๆ (แต่อิตอนจิกกัดเมอร์ลินนี่ก็น่าหมั่นไส้มากจริงๆ)
ส่วนเมอร์ลินก็จะรัวๆหน่อย ตามวัยล่ะ (อ้อ เป็นเรื่องของพ่อมดวัยหนุ่มหนา คนหน้าสุด (อิที่หน้าตอบๆ)นั่นน่ะ เมอร์ลิน ,ส่วนตาแก่หัวขาวนั่นเป็นหมอในพระราชสำนัก เป็นคนที่รับฝากฝังเมอร์ลินไว้)



เรื่องราวดำเนินในยุคคิงอูเธอร์ เป็นยุคที่เวทมนตร์เป็นสิ่งต้องห้ามอย่างเด็ดขาด ใครลอบฝึก ใครข้องเกี่ยวกับเวทมนตร์ถูกประหารทันที
แล้วตาเมอร์ลินนี่ก็ดันมีเวทมนตร์มาตั้งแต่เกิด = =  แต่เวทมนตร์ของเขานี่ไม่ได้อลังการกู้โลกอะไรมาก
ที่ใช้บ่อยๆจะเป็นทุ่นแรงในชีวิตประจำวันเสียมากกว่า พวกขยับสิ่งของ สั่งให้สิ่งของทำความสะอาดเอง
ตาลุงไกอัส (หมอหัวขาว)นั่นก็พร่ำบอกบ่อยๆว่าอย่าใช้เวทมนตร์ๆ ให้ระวังๆ แต่เมอร์ลินมันฟังซะที่ไหนล่ะ -*-
ก็รอดมาได้แบบหวุดหวิดเสมอ
 
จนจับพลัดจับผลูได้ไปเป็นคนรับใช้ของเจ้าชายอาเธอร์...
ช่างเป็นคู่ที่... แหม่ะ รักกันมากกก ตอนแรกๆปากคอปรินซ์เธอช่างเราะร้าย
เจ้าจงไปล้างคอกม้า ขัดรองเท้า ขัดเกราะ บลาๆ
แต่หลังๆนี่เป็นไงล่ะ แทบจะตายแทนกัน (อร๊ายยยย)
 
คู่นี้ผูกพันกันแบบแปลกๆ (ซึ่งถูกใจป้าจริงๆ) ตามตำนานพ่อมดเมอร์ลินต้องเป็นคู่บุญกับคิงอาเธอร์ใช่มะ
ดูรูปการณ์แล้วก็น่าจะใช่ล่ะ
สำหรับมุมอาเธอร์ เราเข้าใจ มันต้องใช้เวลาสร้างความผูกพัน แรกๆเขม่นๆกัน หลังๆปากก็ด่าอยู่ แต่ใจน่ะ อ่อนลงไปนานแล้ววว
แต่เมอร์ลินนี่อะไร มันดูทุ่มทุนจะปกป้องปรินซ์ตั้งกะเจอกันตอนแรกแล้วว >.< (แกแอบหลงรักเค้าก่อนใช่มั๊ย) แต่ถ้าจะพยายามมองว่าเมอร์ลินมันเป็นคนดี ต้องช่วยเหลือทุกคนที่พบเจอ มันก็พอถูไถๆไปได้ล่ะ
 
ในเรื่องนี้ขัดใจอย่างเดียวคือควีนเกว็น =_= ทายซิว่าใคร....
แม่เสื้อเหลืองขวาสุดนั่นไง T[]T ก็เข้าใจนะว่าเป็นคนใช้มาก่อน
แต่แบบช่วยเลือกที่มันมีแววสง่าราศีจับกว่านี้หน่อยได้ม้ายยยยยย
รึรสนิยมคนทางนั้นเค้าเป็นแบบนี้ฟระ??!?
 
เห้อ ทำใจ
ดีแล้วจะได้มีคนหันมาเชียร์อาเธอร์xเมอร์ลินกับเรามากๆ Cry หุหุ
 
 
 
 
เราเพิ่งดูจบซีซั่น 1 เองจ้า
ก็สนุกแบบดูได้เรื่อยๆนะ เพราะปมมันก็ลุ้นมาก แต่จบในตอนอ่ะ (พอจบตอน เลยมีเวลาพัก ให้หันเหความสนใจไปทำอย่างอื่น มันเลยดูไม่จบซีซั่นซักที 5555)
สำหรับแอคติ้ง เราว่าดีบางคน และ บางฉาก บางตอนก็ใช่เลยๆ หน้ามันตรงฟีลมากจริงๆ
แต่บางทีเราก็ไม่ค่อยเข้าใจว่านักแสดงต้องการจะสื่ออะไร?? (มุขผู้ดีเรอะ)
แอฟเฟคเฉยๆ ไม่กาก ไม่เทพ ตอนยิงเวทแสงสวย แต่เราว่ายูนิคอร์นไม่สวยเลย มังกรก็ดูลอยๆเห๊อะ
เนื้อเรื่องกระชับกลางๆ ก็ว่ากำลังดีนะ
 
 
ไม่รู้ สรุปคืออะไรก็เฉยๆเลือนลางหมดเลย มัวแต่สนใจอาเธอร์เมอร์ลินอ่ะ 55555+
 

แนะนำเอนทรี่อื่นๆ.. Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...